این غزل که در قالب کلاسیک و با بهرهگیری از مضامین ادبی و عاشقانه سروده شده است، نشاندهنده ذوق و توان شعری این شاعر در حوزه غزلسرایی است
من از اول ز سر آغاز تو آغاز شدم
مطلع روی تو دیدم که غزلساز شدم
لطف طبعی اگرم هست ز جمعیت توست
که به یک زمزمه ات قافیه پرداز شدم
من که ره بر سفر عشق نبردم همه عمر
با تو تا منزل مقصود به پرواز شدم
صوت داوودی دلجوی تو تا بشنیدم
نغمه خوان رقص کنان با تو هم آواز شدم
ای خوش آن لحظه رویایی رویایی عشق
که پر و بال گشودم چو تو شهباز شدم
دوش بر دوش تو آغوش در آغوش خیال
با تو پیوند نمودم ز خودم باز شدم
آن چنان اوج گرفتیم و گرفتیم که من
بر مدار تو به تدریج سرافراز شدم
سر این عشق نه بر هیچ کسی فاش کنم
که در این خانه دگر محرم این راز شدم
امشب از شور طرب سخت در آغوشم گیر
زخمه بنواز بر این ساز که خوش ساز شدم
انتهای پیام/





ثبت دیدگاه